her şey onunla mükemmeldi
herşey di o
yada ben öyle zannediyordum
farklıydı belkide
başkaydı bambaşkaydı
kim bilebilirdiki bigün ona şuğursuzca kapılacağımı
ben de bilemezdim
çekiyordu kndine salak gibi çekiliyordum
onu hiç bişeyi çok çok istemediğim kadar istiyordum
hani çılgınlık sınırlarını zorla deseler herşeyi yapabilecek derecede seviyordum onu ben
noldu
gün geli ayrıık vakt yaklaştı
o gün sabah içime doğmuşcasına kalktım kırgın mutsuz
hissetmiştim
derler ya kadınların hisleri kuvvetli diye
direk mesaj attım bitsn diye uzatmadı
demekki oda istemiyormuş
bitti
ertesi gün ağlayarak uyandım
artık o yoktu
çevremdekiler kırgın mutsuz halime alışık değildiler
1 hafta tamadım üzerimden kırgınlığı hasta gibiydim hemen uyuyup uyanıp yemek yemez su içmez hale gelmiştim
yavaş yavaş alıştım
başkaları olursa unuturum diye çabaladım baktım onlarlada olmuyor yapamıorum demekki bağlanmıycakmışım
anladım
bu yazıyı bloguma koymak için yazmıştım tarihe baktımda bu kişiyle 2 yıl bugün başlamış hikayem
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder